குடிகாரர்களிடம் கொள்ளையடிக்கும் டாஸ்மாக் – உதயமுகம் வார இதழ் கவர் ஸ்டோரி

Share

உலகத்துலேயே வேறு எங்கும் இல்லாத கொடுமையெல்லாம் தமிழ்நாட்டில்தான் நடக்கும். தனியார் ஸ்டோர்களில்கூட எல்லாப் பொருட் களையும் எம்ஆர்பி ரேட்டிலிருந்து குறைத்து கொடுப்பார்கள்.

ஆனால், இங்கேதான் அரசாங்கமே நடத்துகிற மதுக்கடைகளில்கூட பாட்டில் எடுத்துத் தருவதற்கே குவார்ட்டருக்கு 5 ரூபாய் கொடுக்க வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறது. பில்லும் கொடுக்க மாட்டார்கள். கேட்கிற சரக்கும் கொடுக்க மாட்டார்கள். எந்த சரக்காக இருந்தாலும், அதாவது, குவார்ட்டர் 100 ரூபாயாக இருந்தாலும், 500 ரூபாயாக இருந்தாலும் 5 ரூபாய் லஞ்சம் கொடுக்கனும்.

அரசு விற்கும் பொருளுக்கே பில் இல்லாமல் வாங்க வேண்டிய கொடுமை இங்கேதான் நடக்கும். உயிரைக் குடிக்கும், குடியை கெடுக்கும் ஒரு பொருளை அரசாங்கமே விற்பது என்று முடிவாயிருச்சு. அந்தப் பொருளையாவது நியாயமா விக்க வேண்டாமா?

சாதாரண உழைப்பாளிகள்தான் அதிகமாக குடிக்கிறார்கள். அவர்கள் உழைக்கும் பணத்தையே இப்படி கொள்ளையடிப்பது நியாயமா?

அதிலும் போதைக்கு அடிமையாக்கிவிட்டு அவனிடம் கொள்ளையடிப்பது படுமோசமான செயலாகும்.

அதிமுக ஆட்சிக்காலத்தில் இருந்தே கூடுதல் ரூபாய் கொடுக்காதீர்கள் என்றுதான் சொல்கிறார்கள். ஆனால், ரூபாய் கொடுக்காவிட்டால் சரக்கு இல்லை என்று பகிரங்கமாகவே விற்பனையாளர்கள் சொல்கிறார்கள்.

பல இடங்களில் இதைவைத்தே சண்டை வந்தது… இப்போதும் வருகிறது…

இதையெல்லாம் கடந்த 10 ஆண்டுகளாக விமர்சித்துவந்த திமுக, ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்றபிறகும் இதெல்லாம் நின்றபாடில்லை. நிறுத்தவும் முயற்சி மேற்கொள்ளவில்லை.

கொடுமை என்னவென்றால், அரசாங்கம் மதுப்பாட்டிலுக்கு 10 முதல் 20 ரூபாய் அதிகரித்து உத்தரவிடுகிறது. அப்படி உத்தரவிட்டதும், அதுவரை தயாரித்து வைத்திருந்த பாட்டில்கள், கடைகளில் இறக்கியிருந்த பாட்டில்கள் எல்லாவற்றின் விலையையும் 20 ரூபாய் ஏற்றினார்கள். அதுமட்டுமின்றி, அதுவரை குவார்ட்டருக்கு 5 ரூபாய் வாங்கிவந்த விற்பனையாளர்கள் அதை 10 ரூபாய் ஆக்கிவிட்டார்கள்.

கேட்டால், வண்டிக்காரன் லோடு இறக்க மறுப்பதாகவும், இஷ்டம்னா வாங்குங்க. இல்லைனா விலகுங்க என்று விற்பனையாளர்கள் சொன்னார்கள்.

குடித்தே ஆக வேண்டும் என்று அடிமையாகிவிட்ட ஆட்கள் வேறு என்ன செய்வார்கள்?

இதெல்லாம் அதிகாரிகள் சொல்கிறார்களா? கட்சிக்காரர்கள் சொல்கிறார்களா? அமைச்சரே சொல்கிறாரா? முதலமைச்சருக்கே தெரிந்து இதெல்லாம் நடக்கிறதா? ஒன்றும் புரியவில்லை.

ஆனால், மதுவிற்பனையில் சாமானிய மக்களின் பணம் படுபயங்கரமாக கொள்ளையடிக்கப்படுகிறது.

ஒரு அரசாங்கம் மது விற்பனை விலையை அதிகரிக்கிறது என்றால், எந்த தேதியிலிருந்து, எந்தெந்த பிராண்டுகளுக்கு எவ்வளவு விலை உயருகிறது என்று அறிவிக்க வேண்டாமா?

உயரும் என்று அறிவித்தவுடன் அடுத்த நாளே விலை உயருகிறது என்றால், பாட்டில்களில் லேபிள் மாற்றாமலே விற்கலாமா?

விலையை ஏற்றி மூன்று மாதங்கள் ஆகிவிட்டன. ஆனால், இப்போதும் 180 ரூபாய் லேபிள் ஒட்டி 200 ரூபாய் பிளஸ் 5 ரூபாய் லஞ்சம் சேர்த்து 205 ரூபாய் வாங்குகிறார்கள். கேட்டால், கோடிக்கணக்கில் லேபிள் அடித்து வைத்திருப்பார்கள். அதை என்ன செய்வது? என்கிறார்கள்.

சரி, பாட்டிலில் ஒட்டப்பட்டுள்ள விலையை வைத்து வரி வசூலிப்பார்களா? கடைகளுக்கு சரக்கு வாங்குவார்களா? அல்லது, விற்பனை செய்யும் விலைக்கு வாங்குவார்களா? என்பது அரசுக்கே வெளிச்சம்.

திமுக ஆட்சிக்கு வந்ததும் மதுக்கடைகளை படிப்படியாக மூட அரசு முயற்சிக்கும் என்று மக்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். ஜெயலலிதா ஆட்சிக் காலத்திலாவது நேரத்தை குறைத்தும், கணிசமான கடைகளை குறைத்தும் உத்தரவிட்டார்கள். ஆனால், மதுக்கடை எதிர்ப்பு போராட்டமே இப்போது பணால் ஆகிவிட்டது.

சரி, கடைகளை மூட வேண்டாம், மது விற்பனையில் நடக்கும் முறைகேடுகளையாவது களைய முயற்சிக்கலாமே என்று நினைக்கிற நிலைமைக்கு குடிமகன்களை புலம்ப வைத்துவிட்டார்கள்.

எவ்வளவு அடித்தாலும் குடிமகன்கள் தாங்குவான்கள்… அடுத்தநாள் அடிவாங்கிய வலியை மறக்க மறுபடியும் மதுக்கடைக்கு வந்தே தீருவார்கள் என்று அரசு நினைக்கலாம்.

2024 மக்களவைத் தேர்தலில் இதெல்லாம் கடுமையாக எதிரொலிக்கும்.

ஊழலை ஒழிக்கப் போவதாக கூறும் ஒரு அரசு, நிஜத்தில் அதில் உறுதியாக இருந்தால், கேரளாவைப் போல பில்லுடன் மது விற்க சொல்லுமா?

கேரளாவில் மது வாங்குவதற்காக நீண்ட வரிசையில் நின்று பில்லுடன் மது வாங்க பழகிவிட்டார்கள். அங்கு மது வாங்குவதிலோ, மதுவின் தரத்திலோ எந்தத் தவறும் இதுவரை சொல்லப்படவில்லை.

கர்நாடகத்திலோ, எம்ஆர்பி ரேட்டில் பில்லுடன் மது விற்கும் கடைகளும் இருக்கின்றன. பார் லைசென்ஸ் எடுத்துக்கொண்டு, மலிவான மதுவை பெக் சிஸ்டத்தில் விற்பனை செய்யும் கடைகளும் இருக்கின்றன. ஆனால் அங்கும் கூட இப்படிப்பட்ட கொள்ளை இல்லை என்கிறார்கள்.

‘குடிகாரர்களிடம் இப்படி கொள்ளையடிக் கிறார்களே’ என்று ஒரு குடிமகன் புலம்பியதை கேட்க முடிந்தது. அதைக்கேட்ட ஒருநபர்,

‘இன்னும் கூடுதலாக்கூட உங்ககிட்ட கொள்ளையடிக்கனும்‘ என்றார்.

‘எங்க காசு அரசுக்கு போனா பரவால்ல சார். யாருக்குப் போகுதுனே தெரியலையே’

‘யாருக்குப் போனா என்ன? அதிகாரிக்கோ, அமைச்சருக்கோ, ஏன் முதலமைச்சருக்கோ போனால் கூட என்ன? தேர்தல் வந்தால் ஓட்டுப்போட காசு கேட்கிறீங்களே… அதுக்கு எங்கே போவாங்க? போன எலக்ஷன்லே கொடுத்ததை எடுக்கனும்… வரப்போற எலெக்ஷன்ல கொடுக்கனும்… இப்படியெல்லாம் உங்ககிட்ட வாங்கினாத்தான முடியும்’ என்றாரே பாக்கலாம்.

குடிமகனுக்கு அடுத்து பேச்சே வரவில்லை. பேசியவர் என்ன கடுப்பில் பேசினாரோ தெரியவில்லை. ஆனால், குடிகாரர்களிடம் பணம் பிடுங்கினால்தான் குடிகாரர்கள் குறைவார்கள் என்று சொல்லிக்கொண்டே போனார்.

குடிகாரர்களை குறைக்க அவர்களிடம் கொள்ளையடிப்பதா வழி என்று நமக்குப் பட்டது.

தமிழ்நாட்டில் மதுக்கடைகள் இந்த அளவுக்கு பெருகியிருப்பதற்கு ஒரு வரலாறு உண்டு.

உடனே, கலைஞர்தான் தமிழர்களை குடிக்க வைத்து பழக்கிவிட்டார் என்று சொல்வார்கள். ஆனால், மதுக்கடைகளை திறப்பதற்கு முன் கலைஞர் மத்திய அரசிடம் ஒரு கோரிக்கை வைத்தார்.

‘காந்தி பிறந்த குஜராத்தில் மதுவிலக்கை அமல்படுத்துவதற்காக மாநில அரசுக்கு சிறப்பு நிதி கொடுக்கிறீர்கள். தமிழ்நாட்டை சுற்றியுள்ள உள்ள கேரளா, பாண்டிச்சேரி, கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களில் மதுவிலக்கு ரத்து செய்யப்பட்டிருக்கிறது. அங்கிருந்து மது கடத்தப்படுகிறது. குடிகாரர்கள் அந்த மாநிலத்துக்கு போகிறார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக கள்ளச்சாராயம் குடித்து அப்பாவிகள் உயிரிழக்கிறார்கள். எனவே, எங்களுக்கு மதுவிலக்கால் ஏற்படும் இழப்பை சரிக்கட்ட சிறப்பு நிதி வேண்டும்’ என்று கேட்டார்.

மத்திய அரசு ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. இதையடுத்தே வேறு வழியில்லாமல் வேதனையுடன் மதுக்கடைகளை திறப்பதாக கலைஞர் அறிவித்தார். அதிலும் பெரும்பாலும் கள்ளுக் கடைகள்தான். மதுக்கடைகள் நகரங்களில் மட்டுமே திறக்கப்பட்டன. 1975ல் இந்தக் கடைகளையும் கலைஞர் மூட உத்தரவிட்டார்.

ஆனால், 1980களில் எம்ஜியார் அரசு சார்பிலேயே சாராயத்தை உற்பத்தி செய்து கிராமங்களில் கூட விற்பனை செய்ய வழி அமைத்தார். கட்சிக்காரர்கள் சம்பாதிப்பதற்காக சாராயக் கடைகளை ஏலம் விட்டு ஏராளமாக திறந்தார்.

அதையே, ஜெயலலிதா, ஒயின் ஷாப்புகளாக மாற்றி, அரசு சம்பளத்தில் ஆட்களை நியமித்து அரசாங்கத்தின் அங்கமாகவே உருவாக்கிச் சென்றார்.

ஆனாலும், அதிமுகவே பரவாயில்லை என்று இப்போதும் குடிமகன்கள் பேசுகிறார்கள். அவர்கள் பேசுவது சக குடிமகனுக்கு மட்டுமே கேட்கிறது. அரசுக்கு எதிரான அவர்கள் மனநிலை நல்லதில்லை என்பதால், அரசுக்கு கேட்கும் என்ற நம்பிக்கையில் நாங்கள் எழுதுகிறோம். •

-ஆதனூர் சோழன்

Leave A Reply