சும்மா கிடைத்த‌தா சுத‌ந்திர‌ம் – 11 – Fazil Freeman Ali

Share

ஒருபுற‌ம் த‌ம் திட்ட‌த்துக்கு இண‌ங்க‌ம‌றுத்த‌ அர‌ச‌ர்க‌ளிட‌ம், “நீங்க‌ள் தெய்வ‌ அனுக்கிர‌க‌த்தோடு பிற‌ந்த‌வ‌ர்க‌ள், அது உங்க‌ளுக்கே தெரியாம‌ல் இருப்ப‌துதான் வேடிக்கையான‌ வேத‌னை” என்று தொட‌ர்ந்து உருவேற்றிக்கொண்டே ம‌றுபுற‌ம் அர‌ச‌ குடும்ப‌த்தின‌ரை வ‌ளைத்துப்போட்ட‌ன‌ர் இந்த‌ வ‌க்கிர‌ர்க‌ள்.

“ஒருவ‌னுக்கு ஒருத்தி” என்று வாழ்ந்திருந்த‌ ச‌முதாய‌த்தில், அது பாம‌ர‌ ம‌க்க‌ளுக்குத்தான் பொருந்தும், ம‌ன்ன‌ர்க‌ளுக்க‌ல்ல‌, ம‌ன்ன‌ர்க‌ள் ப‌ல‌தார‌ம‌ண‌ம் புரிய‌லாம்” என்றொரு சாஸ்திர‌ம் எழுதி, அத‌ன்மூல‌ம் த‌ம் குடும்ப‌த்து பெண்க‌ளில் ப‌ல‌ரைக்கூட‌ ம‌ன்ன‌ர்க‌ளுக்கு இணைய‌ர்க‌ளாக‌வும் துணைய‌ர்க‌ளாக‌வும் ஏற்க‌ன‌வே ஆக்கியிருந்ததால், இது இவ‌ர்க‌ளுக்கு எளிதில் ஆக‌க்கூடிய‌ காரிய‌மாக‌வே இருந்த‌து. த‌லைய‌ணை ம‌ந்திர‌ங்க‌ள் அரிய‌ணைக‌ளையே புர‌ட்டிப்போட்ட‌ன‌.

ஏற்க‌ன‌வே, “க‌ட‌வுள் ம‌ந்திர‌த்துக்கு க‌ட்டுப்ப‌ட்ட‌து, ம‌ந்திர‌ம் பிராம‌ண‌னுக்கு க‌ட்டுப்ப‌ட்ட‌து” என்ற க‌ருத்திய‌லை நிறுவி விட்டிருந்ததால்… ந‌ல்ல‌தோ கெட்ட‌தோ, சுக‌மோ துக்க‌மோ, எல்லா வாழ்விய‌ல் நிக‌ழ்வுக‌ளுக்கும் ஒரு ம‌ந்திர‌ உத்சாட‌ன‌ ச‌ட‌ங்கும் அந்த‌ ச‌ட‌ங்கை நிக‌ழ்த்த‌ ஒரு அந்த‌ண‌னும் க‌ட்டாய‌ம் தேவை என்ற‌ ச‌மூக‌ நிர்ப‌ந்த‌ம் உருவாக்க‌ப்ப‌டிருந்த‌து. ம‌ன்ன‌ன் அரிய‌ணை ஏறுக்கூடிய‌ முடிசூடும் நிக‌ழ்ச்சியும் அத‌ற்கு விதிவில‌க்கில்லை.

மிக‌ப்பெரும் வேள்விக‌ள் வ‌ள‌ர்க்க‌ப்ப‌ட்டு, பெருத்த‌ பொருட்செல‌வில் அந்த‌ வைப‌வ‌ம் ந‌ட‌த்த‌ப்ப‌ட‌க்கூடிய‌தாக‌ இருந்த‌து. இந்த‌ யாக‌த்தின்போது க‌ட‌வுளோடு உரையாடி “இவ‌ன் உண்மையிலேயே தெய்வானுக்கிர‌க‌ம் பெற்ற‌ அர‌ச‌குமார‌ன்தான்” என்று இறைவ‌னிட‌ம் கேட்டுச்சொல்வ‌து பிர‌த‌ம‌ பூசாரியின் முக்கிய ப‌ணி. இவ‌ரே குருவாக‌, அதுவும் இராச‌குருவாக‌ அறிய‌ப்ப‌ட்டார். ஆக‌, ஒரு இள‌வ‌ர‌ச‌ன் ம‌ன்ன‌னாக‌ முடிசூட்டிக்கொள்ள‌க்கூட‌ இவ‌ர்க‌ளின் த‌ய‌வும் அங்கீகார‌மும் தேவைப்ப‌டும் சூழ‌லை திட்ட‌மிட்டு நேர்த்தியாக‌ உருவாக்கின‌ர். அப்ப‌டி முடிசூட்ட‌ப்ப‌ட்டு அரிய‌ணையில் அம‌ரும் ம‌ன்ன‌ர்க‌ள், இந்த‌ குருவின் சொல்லை த‌ட்ட‌வா போகிறார்க‌ள்..?

இப்ப‌டி, இடைவிடாது பொய்ப்பிர‌ச்சார‌ங்க‌ள், த‌லைய‌ணை ம‌ந்திர‌ங்க‌ள், க‌ட‌வுளின் அருட்க‌டாட்ச‌ம், குரு உப‌தேச‌ம் என்று ப‌ல்முனை தாக்குத‌ல் தொடுக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து. ஏதோ ஒன்றில் எல்லா ம‌ன்ன‌ர்க‌ளும் வெவ்வேறு கால‌க‌ட்ட‌ங்க‌ளில் வீழ்ந்தே விட்ட‌ன‌ர். மீறி எதிர்த்த‌வ‌ர்க‌ள் ம‌ர்ம‌மான‌ முறையில் ம‌ர‌ணித்த‌ன‌ர். அந்த‌ ம‌ர‌ண‌ங்க‌ளும் தெய்வ‌நிந்த‌னை செய்த‌தால் நிக‌ழ்ந்த‌து என்று ப‌ர‌ப்ப‌ப்ப‌ட்ட‌ பிர‌ச்சார‌ங்க‌ள் பிற‌ ம‌ன்ன‌ர்க‌ளுக்கு அச்ச‌த்தையே ஏற்ப‌டுத்திய‌து.

ஒருபுற‌ம் இப்ப‌டிப்ப‌ட்ட‌ ப‌ல்வேறு சூழ்ச்சிக‌ளால் ம‌ன்ன‌ர்க‌ளை இறைய‌ருள் பெற்ற‌வ‌ர்க‌ளாக‌ ந‌ம்ப‌வைத்த‌வ‌ர்க‌ள், ம‌றுபுற‌ம் அந்த‌ இறையே எங்க‌ள் ம‌ந்திர‌த்துக்கு க‌ட்டுப்ப‌ட்ட‌து என்ற க‌ருத்திய‌லை வ‌லுவாக‌ நிறுவி, ம‌ன்ன‌ர்க‌ளைவிட‌வும் ஒருப‌டி உய‌ர்ந்த‌ இட‌த்தில் த‌ம்மை நிலைநிறுத்திக்கொண்ட‌ன‌ர். ம‌ன்ன‌ர்க‌ளுக்கும் “நாம் ம‌க்க‌ளின் பாதுகாவ‌ல‌ர்க‌ள் என்ற‌ சிந்தை மெல்ல‌ சிதைந்து ம‌க்க‌ள் த‌ம் உடைமைக‌ள்” என்ற‌ எண்ண‌ம் உருவான‌து, உருவாக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து.

நாம் அதிகார‌ உச்ச‌த்தில் அம‌ர்ந்துவிட்டோம், அனுப‌விக்கிறோம். ஆனால் ச‌ம் ச‌ந்த‌தியின‌ர் க‌தி..? நாம் அனுப‌விக்கும் அதிகார‌ங்க‌ள் த‌ன் ச‌ந்த‌திக‌ளுக்கும் த‌டையின்றி தொட‌ர‌வேண்டாமா..? இந்த‌ நோக்கில் அடுத்த‌தாக‌ ம‌னித‌ ச‌மூக‌ம் “பிற‌ப்பின் அடிப்ப‌டையில்” த‌ர‌ம்பிரிக்க‌ப்ப‌ட்ட‌து. முத‌லில் வ‌ர்ண‌ங்க‌ளும் அவ‌ற்றுக்குள் சாதிக‌ளும் உருவாக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌. அதை நியாய‌ப்ப‌டுத்தும் க‌ட‌வுள் க‌தைக‌ளும் க‌ட்ட‌மைக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌.

சாதிய‌ உய‌ர‌டுக்கில் இருப்ப‌வ‌ரின் ம‌க‌ன் க‌டைந்தெடுத்த‌ முட்டாளாக‌வும் அயோக்கிய‌னாக‌வும் இருந்தாலும் அவ‌ன் பிற‌ப்பால் உய‌ர்ந்த‌வ‌ன்; சாதிய‌ கீழ‌டுக்கில் இருப்ப‌வ‌ரின் ம‌க‌ன் அறிவில் சிற‌ந்த‌வ‌னாக‌வும் ஆற்ற‌ல் மிக்க‌வ‌னாக‌வும் இருந்தாலும் அவ‌ன் பிற‌ப்பால் தாழ்ந்த‌வ‌ன். விரைவில், இந்த‌ “பிறப்பால் ஏற்ற‌த்தாழ்வு” என்ப‌து மீற‌ப்ப‌ட‌முடியாத‌ இறைச்ச‌ட்ட‌ம் என்ற‌ விதி அனைவ‌ராலும் ஏற்றுக்கொள்ள‌ப்ப‌ட்ட‌ வேத‌ வாக்காகிப்போன‌து.

“பிற‌ப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்” என்று வாழ்ந்திருந்த‌ ச‌மூக‌ம், ம‌னித‌னின் உய‌ர்வையும் தாழ்வையும் பிற‌ப்பே தீர்மானிக்கிற‌து என்று ந‌ம்பும் இழிநிலையை அடைந்த‌து.

உழைக்கும் வ‌ர்க்க‌ம் இழிவான‌தாக‌வும், தொழிலாளிக‌ள் த‌ரித்திர‌ம் பிடித்த‌வர்க‌ளாக‌வும் அடையாள‌ப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட‌, ம‌த‌வ‌ழிபாடு என்ற‌ பெய‌ரில் ச‌ட‌ங்குக‌ள் செய்யும் வ‌ர்க்க‌ம் உய‌ர்வான‌தாக‌ மாறிப்போன‌து. அறிவும் தொழிலும் சூத்திர‌மும் தெரிந்த‌வ‌ன் தாழ்ந்த‌வ‌னாக‌வும்; ஜாத‌க‌ம், ஜோதிட‌ம், ந‌ல்ல‌ நேர‌ம் கெட்ட‌ நேர‌ம் பார்ப்ப‌வ‌ன் உய‌ர்ந்த‌வ‌னாக‌வும் வ‌ர்ண‌ப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்டான்.

ஆதியில் இறைச்ச‌ட‌ங்க‌ள் என்று அறிமுக‌ப்ப‌டுத்த‌ப்ப‌ட்ட‌ இவை சில‌ த‌லைமுறை இடைவெளியிலேயே அர‌ச‌ ச‌ட்ட‌ங்க‌ளாகவும் அறிவிக்க‌ப்ப‌ட்டு அவ‌ற்றை மீறுவ‌து த‌ண்ட‌னைக்குரிய‌ குற்றமாக‌ ம‌றிப்போன‌து.

“சாதி இரண்டொழிய வேறில்லை சாற்றுங்கால் நீதி வழுவா நெறிமுறையின் மேதினியில் இட்டார் பெரியோர் இடாதோர் இழிகுலத்தோர், பட்டாங்கில் உள்ள படி” என்று, ந‌ல்ல‌வ‌ர் அல்ல‌வ‌ர் என்றும‌ட்டுமே ம‌னித‌ரை த‌ர‌ம்பிரித்திரிந்த‌ ச‌மூக‌ அமைப்புமுறை த‌லைகீழாக‌ த‌ட‌ம்மாறிப்போன‌து.

பிற‌ப்பால் உய‌ர்வு தாழ்வு பாராட்டாம‌ல் வாழ்ந்திருந்த‌ ம‌க்க‌ளுக்குள் சாதிய‌ பிரிவுக‌ளும், ஒவ்வொரு சாதிக்கும் ச‌மூக‌த்தில் ஒரு த‌னி இட‌மும் கொடுக்க‌ப்ப‌ட‌, சாதிய‌வாதிக‌ள் த‌ம‌க்குள் “நீ பெரிய‌னா, நான் பெரிய‌வ‌னா” என்று அடித்துக்கொள்ள‌த் துவ‌ங்கின‌ர். இந்த‌ சுய‌சாதி பெருமைச்ச‌ண்டையில் “இந்த‌ சாதி என்ற‌ சாக்க‌டையை உருவாக்கிய‌து யார்..?” என்ற‌ புர‌ட்சிக்குர‌ல்க‌ள் வ‌லுவிழ‌ந்து அமுங்கிப்போன‌து. ஆடுக‌ள் த‌ம‌க்குள் ச‌ண்டையிட்டு குருதி வ‌ழிந்து செத்து வீழ‌ “பிண‌ம் தின்று கொழுத்த‌ன‌” சாத்திர‌ சாத்தான்க‌ள்.

அடுத்த‌தாக‌ இவ‌ர்க‌ள் கையிலெடுத்த‌ உள‌விய‌ல் ஆயுத‌ம் அசாதார‌ண‌மான‌து….

சும்மா கிடைத்த‌தா சுத‌ந்திர‌ம் – 12 – Fazil Freeman Ali

Leave A Reply